Doom jest perfekcyjnym przykładem tego jak ze wspaniałej gry komputerowej można zrobić znakomitą planszówke. W pierwowzorze Doom opowiadał o losach samotnego żołnierza, który musi przedzierać się przez zaatakowaną stację kosmiczną i niszczyć hordy obcych.
W grze planszowej o tym samym tytule autorzy wymyślili bardzo nowatorskie rozwiązanie. Do dwóch graczy może grać po stronie żołnierzy, a jeden może kierować potworami. Na początku ludzie losują zestaw zdolności, którymi będzie się odznaczał ich komandos. Są to takie umiejętności jak możliwość niesienia większej ilości broni, mocniejszy pancerz, czy też znakomita celność.
Gracz kierujący kosmitami jest mistrzem gry, który to konstruuje planszę składającą się z kwadratów przypominających puzzle. Czyni to zgodnie ze projektem przedstawionym w instrukcji. Dla zachowania niepokoju mistrz gry dokłada kolejne odcinki planszy wówczas jak gracze otworzą prowadzące do danego pokoju wrota.
Marines w każdej rundzie mogą wykonać jedną z akcji – ruch lub atak. Walka z potworami odbywa się za pomocą rzutu kostką. Kości nie są jednak typowe i oprócz normalnych wskaźników mamy na nich takie oznaczenia jak liczba zadanych obrażeń, zasięg, czy pudło. Każda broń ma nieco inny komplet kostek których trzeba użyć przy sprawdzaniu jej efektywności.
Cel gry planszowej nie jest skomplikowany – ludzie muszę odnaleźć wyjście z labiryntu i przez nie się ewakuować, natomiast mistrz gry musi zabić naszych śmiałków sześć razy. Trzeba przyznać, że gra jest naprawdę dobra i daje dużo radości. Minusem jest tylko długi czas rozgrywki i na pierwszy rzut oka skomplikowane zasady, których nie ma na szczęście wiele, bo tylko sześć kartek.